HET ONTSTAAN VAN...

Van gevonden voorwerp tot ecosysteem

‘Ooit bedenk ik iets wat de wereld een stukje beter, eerlijker en duurzamer maakt.’

Met beide voeten stevig op de grond en tegelijkertijd diep geworteld in de natuur voelt Wim van den Manacker heel sterk zijn verantwoordelijkheid voor onze aarde. ‘Het is ónze taak om goed voor de planeet te zorgen.’ Wim weet één ding zeker: ‘Het is mogelijk om de wereld beter,eerlijker en duurzamer te maken. Ik wil daar graag mijn bijdrage aan leveren.’

 

Stadsjutten

Wanneer Wim door de kleine straatjes, langs de grachten en hofjes van Utrecht fietst, valt zijn oog geregeld op voorwerpen of meubeltjes die bij het grofvuil staan. En waar anderen afval zien, ziet Wim kansen. Want al die spullen, die kunnen nog prima opgeknapt worden of een nieuw leven krijgen in

de vorm van iets anders. Wim kan, soms tot spijt van zijn wederhelft, dan ook alles gebruiken. Likje verf, een beetje opschuren en een tafeltje komt weer helemaal tot zijn recht in een modern interieur. ‘Stadsjutten’ noemt Wim het. Rommel en afval zijn de schatten en de stad is zijn speeltuin.

De mogelijkheden van een vloeistofvat

Op een avond fietst Wim, onderweg naar huis, langs het gemeentehuis als zijn aandacht wordt getrokken door een

bijzonder voorwerp. 70 centimeter hoog en je kunt er doorheen kijken. Wat zou het zijn? Zijn interesse is direct gewekt en zijn creatieve brein

maakt overuren. Het blijkt een oud vloeistofvat en uiteraard gaat het vat mee naar huis. Onderweg laat hij zijn hersens kraken over de mogelijkheden van het vat en wat hij er van kan maken. Maar het vat doet hem ook nog ergens anders aan denken; een klein ongelukje uit zijn studententijd…

 

Herinneringen aan vroeger

Ongeveer twintig jaar geleden, het zal ergens rond de millenniumwisseling geweest zijn, is Wim op een feestje in een oud studentenhuis. Toen al bezig met recycling en nieuw leven geven aan oude producten, trekt een groene, glazen fles in de tuin zijn aandacht. En hoe meer biertjes er die avond doorheen gaan hoe meer Wim zich aangetrokken voelt tot die fles. Hij spreekt de eigenaresse van het glazen geval aan en overtuigt haar hem de fles mee naar huis te geven.

Het ongeluk

De fles blijkt ooit gebruikt te zijn om wijn in te bottelen maar deed inmiddels dienst als decoratie van de achtertuin. Vies en groen geworden van al die jaren verwaarlozing besluit Wim het ding onder de douche te zetten: een flinke scheut afwasmiddel en warm water zal het klusje wel klaren. Wat volgt zou niet misstaan hebben in een willekeurige slapstick. Bij het verplaatsen spát de fles uit elkaar. Het glas vliegt in het rond en de scherven nemen in hun vlucht het vingertopje van Wim mee. Een bijzonder bloederige en pijnlijke ervaring die hem een ritje naar het ziekenhuis en flink wat hechtingen oplevert. Het mag voor zich spreken dat Wim sindsdien geen glazen fles meer aangeraakt heeft…

 

Het ontstaan van Ecolife Tube

We gaan weer vooruit in de tijd, naar het plastic vat, de schat, die Wim gevonden heeft tijdens het ‘stadsjutten’. Want watkun je hier allemaal van maken?

En dan ineens valt alles samen. Het Eureka moment waar sommige mensen hun hele leven op wachten kwam voor Wim op dat moment. De herinnering aan wat hij destijds met die glazen fles had willen doen, zijn liefde voor planten, zijn drang naar een betere wereld. Een duurzame, eerlijke wereld

waar iedereen een bijdrage aan kan leveren. Alle puzzelstukjes vallen op hun plek. Het vat zou een ecosysteem gaan vormen. Een zelfvoorzienend

tropisch regenwoud in een plastic vat. Een kleine wereld an sich waarmee je mensen bewust kunt maken van onze verantwoordelijkheid voor de aarde. Een product waarmee mensen actief een bijdrage kunnen leveren aan die mooiere wereld omdat het is ontstaan vanuit duurzaamheid, recycling of upcycling. Tegelijkertijd is het een mooi designproduct met een industriële vormgeving, dat past in een modern interieur. Een echte eye-catcher met een sterke boodschap. Ecolife Tube was geboren.

 

 

Play with nature

Samen creëren we een duurzame, eerlijke wereld